zondag 29 januari 2012

Vriendinnen gezocht

Ik gebruik het lichaam van de man waarin ik geboren ben om mezelf te manifesteren, maar dat betekent niet dat ik ook alles uit zijn leven kan gebruiken voor mijn leven. Voordat hij (laat ik hem vanaf nu maar Man-ik noemen) mij anderhalf jaar geleden weer toeliet in zijn leven (ja over het verre verleden vertel ik je misschien nog wel eens) heeft hij zijn vriendin over mij verteld. En later ook andere vriendinnen. Inmiddels zijn er een handjevol mensen uit zijn leven die van mijn bestaan weten. Een paar hebben mij ook al ontmoet. Dat vond ik natuurlijk heeeeeel spannend! Of eigenlijk vond Man-ik het spannender dan ik. Maar omdat we in hetzelfde lijf zitten werd zijn spanning ook mijn spanning. Lekker dan!

Vandaag snapte ik ineens iets belangrijks. Vriendinnen van Man-ik zijn niet automatisch mijn vriendinnen. Ja dûh, zul je zeggen; logisch! Maar vandaag drong het goed tot me door dat een voorwaarde is dat zij een vriendschap met míj willen. En dat is niet vanzelfsprekend. Sterker nog, de eerste aarzelingen heb ik al te horen gekregen. Kun je je voorstellen dat zo’n aarzeling voor iemand die zich zo lang heeft moeten verstoppen al snel als een afwijzing voelt? Pfff, best pittig dit.

Maar ik snap het wel. Lisa is niet Man-ik. Zij hebben voor hem gekozen en niet voor mij. Dus ik kan niet zomaar hun vriendschap ‘kapen’. Nee ik moet als Lisa investeren in die vriendschappen. Werk aan de winkel. En ik dacht nog wel dat ik me er makkelijk vanaf kon maken. ;-)

En ik moet mezelf afvragen: welk soort vriendinnen wil ik eigenlijk zelf? En zijn dat dan wel Man-ik's vriendinnen? Geen idee. Misschien moet ik maar eens wat gaan uitproberen. Mensen ontmoeten en kijken of het klikt. Jeetje wat eng!!! Het voelt alsof je net naar een nieuwe school bent gegaan en de eerste dag tijdens de pauze op het schoolplein staat en schuchter vraagt: wie wil mijn vriendinnetje zijn??

Dus bij deze: wie wil mijn vriendinnetje zijn??

zaterdag 28 januari 2012

Hoera! Ik besta!

Ik ben Lisa en vandaag ben ik jarig. Vandaag ben ik de hele dag alleen L. Geen visite, geen ladingen sms-jes en maar één verjaardagskaart. Niet dat ik zo onaardig ben (denk ik), maar bijna niemand kent mij. Ik besta namelijk nog maar pas, zo ongeveer anderhalf jaar. Een maand of veertien geleden ontdekte ik hoe ik heet, een paar weken geleden wist ik wanneer mijn verjaardag is. Best gek, om pas gaandeweg achter dit soort dingen te komen. Ik kan het nergens nalezen of navragen. Als ik het mijn ouders zou vragen, of mijn geboortecertificaat zou opvragen bij de gemeente, dan zou ik een andere naam en een andere datum te horen krijgen. Een naam die ook bekend en vertrouwd is voor me. Een naam van een jongen.

Deze jongen bestaat al een lange tijd en is inmiddels een man. Een man die, al zo lang als hij zich kan herinneren, het gevoel heeft dat er een vrouw in hem leeft. Althans zo omschrijft hij het. Je zou kunnen zeggen: het gevoel dat hij een vrouw ís. Maar zo noemt hij het niet. Want dat klinkt teveel als een conclusie. En hij is nog op zoek. Op zoek naar zijn vrouw-zijn en hij heeft nog geen idee wat dat betekent voor zijn man-zijn. Zijn zoektocht is nu anderhalf jaar met kleine stapjes aan de gang. Maar vandaag, op mijn net ontdekte verjaardag, is het alsof zijn zoektocht pas écht is begonnen.

Die man, dat ben ik ook. Ik ben iemand die zowel man als vrouw is. En die het allemaal nog niet weet. Hoeveel man en hoeveel vrouw? Wat voor soort vrouw dan? Okee mijn benen vrágen om panty’s, maar past een broek ook bij mij? Ha, ik heb er op dit moment eentje aan, een mooie skinny-jeans, en hij staat me geweldig! Mijn mooie kont komt er goed in uit.

Dit blog gaat over mijn zoektocht. De zoektocht naar wie Lisa eigenlijk is. En welke rol ze mag spelen in het leven van de man met wie ze dit lichaam deelt.