woensdag 9 april 2014

In transitie

De laatste maanden is er meer beweging in mijn proces dan het hele jaar ervoor. Ik ben me fundamenteel anders gaan verhouden tot mijn genderzoektocht. Ik sta anders in het proces dan eerst. Ik ben me ook fundamenteel anders gaan verhouden tot mijn gender zelf. Eindelijk. Zelfs voor iemand die dysforie ervaart blijkt het enige tijd te kosten voordat het dichotome man/vrouw-denken losgelaten kan worden. Mijn nieuwe positie en pad geven me rust, speelsheid, ruimte en positiviteit. Ik heb mijn ‘groove’ weer terug, zoals laatst iemand me zei. Niet dat ik mijn dagen enkel in pure blijheid slijt. Nee, er zijn nog heel vaak nare angsten en emoties en ze zijn soms pittig ook! Maar ik gebruik die pijn niet meer als mijn kompas. Alleen de positieve emoties mogen mijn koers be├»nvloeden.

Met zoveel beweging in mijn systeem is de conclusie duidelijk: ik ben in transitie. In transitie ten aanzien van mijn gender: ik ben vrouw en man tegelijk… weg met het dichotome hokjesdenken! (okee, stiekem ben ik wel duidelijk meer vrouw dan man, maar toch.) Ik ben in transitie ten aanzien van de manier waarop ik die gender aan de buitenwereld toon: er komt steeds meer vrouwelijkheid in Man-ik en steeds meer echtheid in Lisa. Ik ben in transitie ten aanzien van de schaamte en het streven andere mensen niet te laten schrikken: het is wat het is en ik kan het niet mooier maken dus als ik visite krijg van ‘niet ingewijden’ dan haal ik mijn vrouwenjassen en sjaals niet meer van de kapstok.

Omdat ik lange tijd onbewust dacht dat ik eerst een keuze moest maken voordat ik dingen kon veranderen, remde ik mezelf in mijn groei. Nu ik dat heb losgelaten is ook mijn essentie, mijn diepere fundamentele ik, mijn innerlijke boeddha in transitie. Of laat ik zeggen: tot bloei aan het komen. Ik weet niet of een essentie in transitie kan, maar die filosofische vraag is iets voor later. Want het is duidelijk: ik groei en ontwikkel me en kom dichter bij wie ik ben. En dat laatste bedoel ik dus nadrukkelijk genderoverstijgend.

Zelfs mijn huis is in transitie. De aanstekelijke kracht van het nieuwe elan in mijn proces heeft ook voor veranderingen in mijn huis gezorgd. Of, zoals Man-ik mij na roept, misschien zijn het gewoon lentekriebels (aargh, mannen!). Maar feit is dat ik de afgelopen week nieuwe kleurrijke en ronde kussentjes gekocht heb voor op mijn bank. En een aaibare hocker ter vervanging van die lelijke, zakelijke, mannelijke salontafel die ik had (Ja, Man-ik: op een hocker kun je geen kop thee zetten zonder dat hij omvalt. Maar het houten dienblad erop maakt het wel een stabiel geheel. Onpraktisch? Dat is van secundair belang, maar dat begrijpen jullie mannen toch niet). Feit is ook dat er nu een leuk mandje bij het toilet staat om de reserve wc-rollen in op te bergen (natuurlijk, Man-ik: de wc-rollen zijn door de fabriek al in een zak gedaan dus je hebt helemaal geen mandje nodig. Maar het staat zo leuk!). En het is ook een feit dat er her en der nieuw elegant serviesgoed in mijn keukenkast is verschenen, dat er bloemen in mijn huis staan en planten op mijn balkon zijn gekomen. Al die veranderingen in mijn huis zijn niet gedreven door de behoefte te experimenteren. Ze zijn niet bedoeld als statement. Ik heb het gewoon gedaan omdat ik er ontzettend blij van word!

Als ik geld zou hebben zou ik nog veel meer ingrepen in mijn huis doen. Maar helaas gaat het met mijn inkomsten nog steeds niet top. Maar wie weet gaat dat de komende maanden ook beter, want zelfs mijn bedrijf gaat in transitie! Een nieuwe naam, een nieuw logo en een nieuwe uitstraling. Frisser, speelser en... vrouwelijker! Dat laatste heb ik als expliciete ontwerpeis meegegeven aan de ontwerper die nu voor mij aan het werk is. Een ontwerpeis die hij zonder met zijn ogen te knipperen aannam. Kennelijk klopte het voor hem helemaal.

Het is duidelijk: mijn leven is in transitie. Joepie!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten