zaterdag 6 juni 2015

Topless

De warme ochtendzon had me uit bed gebrand. De herinnering aan de tropische temperaturen van gisteren hing nog in mijn appartement: de temperatuur was er vannacht, ondanks open ramen niet onder de 23 graden gekomen. Ik had toen ik uit bed stapte een luchtig wapperende harembroek aangetrokken. Verder niks. Zo rommelde ik ongewassen wat in huis in een halfslachtige poging het dagritme op te pakken, maar dat wilde op deze luie dag nog niet echt lukken. Het was niet dat ik helemaal nog niks had gedaan. Ik had een was in de machine gestopt, ontbeten, de krant gelezen, dat soort werk.

Het plotselinge zwijgen van de wasmachine herinnerde me aan een taakje dat mij nog restte. Ik stond op van de ontbijttafel, haalde de schone was uit het apparaat en liep ermee naar het balkon. Met dit mooie weer zou het in een wip droog zijn. Werktuiglijk en zonder gedachten begon ik de was op te hangen. Gewoon zoals ik dat altijd gedaan had. Maar terwijl ik bezig was, werd ik me ineens bewust van mijn borsten. Ik keek naar beneden en zag mijn ontblote bovenlijf. Met twee borsten eraan. Heel groot zijn ze nog niet (flink kleiner in elk geval dan mijn frustratie daarover) maar het zijn duidelijk borsten. En waar ik tot aan de hormoonbehandeling nog gewoon gedachteloos met het mannelijke bovenlijf ontbloot op mijn balkon kon staan als het weer het toeliet, was ik nu ineens topless. Dezelfde plek, dezelfde kleding, hetzelfde weertype, maar een andere lading. Hoewel ik trots ben op mijn kleine borstjes en ze het liefst aan iedereen zou willen laten zien, realiseerde ik me dat de mensen in mijn straat hier niet op zaten te wachten. Vrouwen bedekken hun borsten. Mannen bedekken hun borst niet. Zo is onze cultuur nu eenmaal. Ik liet het wasgoed terug in de mand vallen en liep snel naar binnen om een hempje aan te trekken. Nu heb ik eindelijk borsten en nu moet ik ze verbergen. Toch jammer…

Geen opmerkingen:

Een reactie posten