vrijdag 11 september 2015

Stop-motion

Gedachteloos zit ik op mijn balkon te swipen. Terwijl de nazomerochtendzon mij koestert, laat ik de ingeblikte wereld van Facebook aan me voorbij trekken. Ineens zie ik een foto van Lego opdoemen. Ik herken het meteen. Ik heb als kind zoveel met Lego gespeeld dat de nopjes in mijn netvlies gebrand staan. Ik bouwde huisjes, straten, een dorp. Ik kende alle inwoners, hun relaties en hun werkzaamheden. Ik regisseerde feestjes, ongelukken, kalverliefdes en familiedrama’s in het nopjesdorp. Later leerde ik dat zo’n verhalende manier van spelen stereotiep meisjesachtig is. Mijn vader zag tot zijn geruststelling in Lego vooral een stereotiep jongensachtig speelgoed. Voor mij was het gewoon Lego; een middel om mezelf naar een wereld te brengen waar ik zelf de regels mocht bepalen. Nog steeds bloeit mijn hart een beetje open als ik Lego zie. Ook als het op Facebook is.

Ik klik de post op Facebook aan. Het blijkt een stop-motion filmpje dat een zoontje van een oud-collega gemaakt heeft. Met Lego dus. Een geanimeerde Legobus rijdt door het beeld. Lego-mannetjes en –vrouwtjes staan op de stoep. De bus keert om en rijdt uit het beeld. The End. Een plot zonder drama. Toch huil ik. Het is nog maar een paar jaar geleden dat ik S. hielp om met zijn Lego (dat voor driekwart van mij geërfde Lego was) zelf stop-motion filmpjes te maken. Uren hebben we zitten pielen met Lego en met video-software. Fijne herinneringen, die nu echter ondertiteld zijn met verdriet. Ik mis hem.

Het gebeurt me vaak dat een beeld, een gebeurtenis, een liedje, me aan S. doet denken. Dan haper ik. Mijn bewegingen, mijn gedachten, mijn spraak: alles stottert even als een stop-motion filmpje met te weinig frames. In die hapering opent zich mijn hele binnenwereld aan emoties en herinneringen aan S. Meestal druk ik het weg. Gewoon omdat het teveel pijn doet. Om diezelfde reden praat ik weinig over ons vrijwel geheel verbroken contact. Maar soms, zoals deze ochtend, laat ik het verdriet toe. En dan huil ik intens. Lieve S., ik wacht op je.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten