zondag 18 oktober 2015

Nude look

Het mag met recht een glossy heten, want het papier is glimmend en glad. Zo glad zelfs dat ik de bladzijdes bijna niet omgeslagen krijg. Ik zet door, want ik wil dit blad graag lezen. Nou ja, lezen, het is meer een kwestie van doorbladeren, foto’s kijken, producten kijken en vertrouwd raken met de bijbehorende termen, voor zover dat nog niet zo was. Een diepte-interview zal ik niet aantreffen in de Fabulous, het lijfblad van de cosmetica-winkelketen Douglas. Maar daar gaat het me ook niet om. Omdat mijn vrouwenleven pas na mijn veertigste is begonnen, heb ik een hoop in te halen. Ik heb veel gemist omdat ik als kind nooit de Tina, de Yes of de Fancy heb gelezen. Althans, af en toe lukte het me om stiekem wat mee te lezen in de Yes van mijn eerste vriendinnetje, maar dat mocht toen niemand weten. Hoe dan ook: van een geleidelijke opbouw van kennis over make-up, huidverzorging, haarstyling en al die andere fundamentele vrouwenvaardigheden is bij mij geen sprake geweest. Ik ben een laatbloeier, als vrouw. En ook al heb ik de laatste jaren al veel ingehaald, er blijft nog genoeg te leren.

Geïnteresseerd blader ik door het blad en mijn oog valt op een artikel over de nude look. Ik ken die term wel en ik weet dat het een look is om zo naturel mogelijk over te komen. Ik had daar nooit echt interesse in gehad, want in mijn eerste (grotendeels parttime) jaren als vrouw waren er een baardschaduw, mannelijke contouren en een zeer grove en iets vettige huid te verbergen. Dat vroeg meer dan nude. Althans dat dacht ik. Maar nu ik lees wat er allemaal komt kijken bij een officiële nude look, begint het me te dagen dat het niet veel minder is dan wat ik tot voor kort nog elke dag deed: primer, foundation, poeder, oogschaduw, oogpotlood, mascara, lipgloss. Het enige dat in het rijtje ontbreekt is de beardcover. Een hele klus om dat allemaal aan te brengen elke ochtend. Hoewel ik de tijdsduur door ervaring wist terug te dringen van drie kwartier naar twintig minuten, bleef het toch altijd een heel gedoe.

Sinds een klein jaar is het anders. Dankzij mijn hormoongebruik is door de mooier wordende huid de hoeveelheid make-up in rap tempo afgenomen. Tegenwoordig is het een beetje beardcover (tja, dat ontharen schiet écht niet op), een potloodlijntje op mijn oogleden en mascara. Verder niks. Binnen twee minuten gepiept. En ik zie er dan prima uit. Ik kan gewoon mijn neus aanraken als ik verkouden ben, zonder dat mijn zakdoek er beige van wordt en mijn neus kaal. Je kunt gewoon met me knuffelen zonder bang te zijn dat ik afgeef. Je kunt me gewoon op mijn wang zoenen zonder dat je make-up proeft of ruikt. M. zou er heel blij mee geweest zijn, maar nu profiteert niemand van deze – wat ik maar zal noemen – ultra nude look. Behalve ikzelf dan. Ik ben blij dat ik inmiddels steeds minder ‘nep’ nodig heb om de vrouw te zijn die ik wil zijn. En eerlijk is eerlijk: dat komt ook deels omdat mijn ambities realistischer zijn geworden en ik iets meer kan berusten in mijn mannelijke historie.

Een bladzijde verder lees ik in de make-up glossy over de ‘spa at home’: heerlijk je gezicht verwennen met fijne reinigingsproducten en voedende crèmes. Ik denk dat ik dat zo maar eens uitgebreid ga doen. Want ook als je weinig make-up gebruikt is het fijn om lekker te tutten. Kan dat niet bij het aanbrengen, dan maar bij het verwijderen van de make-up. Je moet toch wat, als ultra nude vrouw.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten