zondag 24 januari 2016

De Deense M.

“Ik bestond altijd al, maar jij hebt me tot leven gebracht”, zei Lili. Haar ogen toonden een verbindende dankbaarheid en tegelijk een afstandelijke gedrevenheid. Ze had haar pad ontdekt: ze wilde leven als vrouw, want ze was een vrouw. Vanuit de comfortabele rode stoel van de bioscoop, mijn hand gekoesterd door de lieve vriendin naast me, bekijk ik Lili. Lili is hoofdrolspeler in The Danish Girl, een gedramatiseerde verfilming van het leven van Lili Elbe, die te boek staat als eerste transgender die een geslachtsaanpassende operatie onderging, nu bijna honderd jaar geleden.


Het is of ik naar mijn eigen verhaal kijk. Verbijstering door de gelukzalige gevoelens bij het strelen van een panty. Het loeren naar hoe je vrouw zich uitkleedt, niet persé vanwege het naakte lichaam dat verschijnt, maar zeker ook vanwege de magie van de vrouwenkleren. Het verblinde vastklampen aan je net verkregen vrouwelijke identiteit omdat die je brengt naar plekken in jezelf die je voorheen onbereikbaar achtte. De schaamte en angst voor ontdekking. De totale paniek wanneer een man fysieke toenadering zoekt.

De film is naar mijn gevoel niet in de eerste plaats een ode aan de transgender Lili, maar een ode aan de onverwoestbare liefde tussen Lili en haar vrouw Gerda. Of beter: een ode aan de onverwoestbare liefde tussen M. en mij. Het lijkt wel alsof de filmmakers mijn dagboek hebben gelezen. Wanneer Gerda aan haar man vraagt om als vrouwelijk model voor haar schildersezel te poseren, denk ik aan M., die nadat ik mijn verlangen opbiechtte, haar kledingkast opent, een jurk pakt en liefdevol zegt: “hier, trek eens aan”. Wanneer de man zich voor het eerst opmaakt als Lili en dat beter blijkt te kunnen dan Gerda, hoor ik M. gefrustreerd roepen: “zelfs vrouw zijn kun je beter dan ik”. Wanneer Gerda haar man ziet verdwijnen in een nieuwe identiteit en roept: “we waren maar een spel aan het spelen”, denk ik aan M. die ooit bijna letterlijk hetzelfde tegen mij zei. Als ik zie hoe ontspannen Gerda op het feest is met een doodsbange Lili naast zich, dan voel ik M. naast me lopen, me aan mijn arm meenemend door mijn eerste avonturen buiten de deur. Als ik zie hoe boosheid en onmacht Lili en Gerda uiteendrijft en de liefde hen telkens weer bij elkaar brengt, dan voel ik het onbarmhartige spel van aantrekken en afstoten dat mijn relatie met M. zo typeerde. Als ik Gerda en Lili zie huilen wanneer ze zich beseffen dat hun huwelijk onomkeerbaar uiteenvalt, dan voel ik weer de frustratie over het kwijtraken van mijn M.

Maar het grootste en diepste gevoel van gemis moet dan nog komen. Op het moment dat Lili ijlend bijkomt van haar eerste operatie en Gerda haar kalmeert door haar liefdevol te strelen, huil ik van eenzaamheid, alsof de liefdevolle troostende streling van de vriendin die in de bioscoopstoel naast me zit er niet is. Over een paar maanden kom ik zelf ijlend bij van mijn operatie. Zonder M. Tijdens mijn revalidatie zal ik mijn vagina stap voor stap gaan ontdekken. Zonder M. Later zal ik seks hebben met mijn vagina. Zonder M. Het is mijn operatie, mijn vagina. Natuurlijk. Maar het klopt niet dat ik dat allemaal niet meer kan delen met M., de vrouw die ooit meer ruimte gaf aan de vrouw in mij dan ikzelf op dat moment durfde. Ik begrijp heel goed wat Lili bedoelde: “Ik bestond altijd al, maar jij hebt me tot leven gebracht”.

6 opmerkingen:

  1. Hallo Lisa,
    Ik vind het mooi zoals je de dingen opschrijft. Bij toeval...kwam ik op je site en begon te lezen, lang niet alles natuurlijk. Krijg je wel eens reacties op de dingen die je post ?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Marco,
      Dankjewel voor je compliment! Dat doet me deugd.
      Ja ik krijg wel eens reacties, soms op een blogpost, soms via het contactformulier. Veel reacties komen van andere transgenders of hun familie, maar ook van mensen die gewoon interesse hebben in het onderwerp.
      Je zegt dat je 'bij toeval' op mijn blog kwam. Wat maakte dat je bleef hangen?

      Verwijderen
  2. Hallo Lisa,
    Allereerst sorry voor mijn trage responstijd...ik denk dat ik ben blijven hangen omdat ik bij Google een zinsnede heb ingevuld waardoor jouw website tussen de zoekresultaten te zien was (vandaar het toeval). De droom was mooi omschreven en eerst dacht ik op een erotisch getinte site te zijn terechtgekomen. Maar het was een erotische droom, die zoals gezegd, prachtig geschreven was. DE reden dat ik ben blijven hangen is dat het voor een onbekende wereld is en ik door jou daar een klein inkijkje in krijg. Je bent een mooie vrouw trouwens !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Reacties
    1. Wat fijn om te horen dat mijn blog je bevalt, Marco. En ik vind het extra leuk dat je onbekend was met de wereld van transgenders. Ik wil heel graag bijdragen aan bekendheid en begrip voor transgenders, dus ik ben blij met jou onder mijn lezers! En dank voor het compliment over mijn uiterlijk. Voor een kersverse, onzekere vrouw is dat heeeel fijn om te horen... :-)

      Verwijderen