zaterdag 9 januari 2016

Ik hunker

Natte handen glijden over de klei, die in een werveling van extase langzaam oprijst. Onze handen voelen elkaar, glijden over elkaar, smelten samen. Op de achtergrond hoor ik de Righteous Brothers zingen. Ik voel zijn adem in mijn nek als hij mij achter mijn oor kust. Zijn brede sterke armen koesteren mij, beschermen mij, beminnen mij. Ik leg mijn hoofd in mijn nek en geef me aan hem.

Terwijl de beelden van de film Ghost aan me voorbij trekken, zie ik Demi Moore en Patrick Swayze in een van de meest sensuele filmscènes ooit. Ik ben Demi Moore. Althans dat wil ik. Om dan op te gaan in mannelijke tederheid, ontkiemt uit onbenutte kracht. Zoveel potentiële kracht in die armen en dan zo’n zachte, bijna ijle aanraking. Ik hunker. Ik hunker ernaar om zo aangeraakt te worden door een man. I hunger for your touch. Ik voel me opgewonden. Maar mijn lust wordt overstemd door een opkomende frustratie. Er is geen man hier. En als hij er wel zou zijn, zou ik me niet aan hem durven overgeven. Was ik maar geopereerd. Ik wil het. Ik hunker ernaar. Ik huil. De film stoort zich niet aan mijn mijmeringen en verdriet. De film gaat door en voor ik het weet is deze filmliefde verstoord. Ik huil en zal dat de rest van de film vaker doen. Tijdens de emotionele slotscène zit ik aan één stuk door te snotteren.

De film is voorbij en ik zit op de bank bij te komen. Dit was een belangrijke gebeurtenis in mijn opvoeding als vrouw. Ghost. The Righteous Brothers. Patrick Swayze. O mijn god, nu begrijp ik pas wat al die meiden vroeger in hem zagen. Mijn transitie heeft een groot onontdekt gebied ontsloten, vol met emoties, verlangens en ervaringen die nieuw voor me zijn en die ik allemaal wil ervaren. Vanavond was weer een stap: elk opgroeiend meisje moet deze film zien. God, wat hunker ik naar mijn eigen eerste ervaring met seks met een man.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten