woensdag 17 augustus 2016

Prioriteiten

Het licht van mijn bedlampje werpt een lichtgele gloed op mijn plafond. Zojuist heb ik de dilator (die eigenlijk pelotte heet, maar dat klinkt me teveel alsof ik er krullen mee in mijn haar moet zetten) in mijn vagina gestoken zonder mijn schattige Hello Kitty-spiegeltje te gebruiken. Ik vond dat ik moest voelen in plaats van kijken; het spiegeltje maakt de hele handeling klinischer, afstandelijker en ik wilde dichterbij mijn vagina zijn. Mijn vagina die nu nog zo onbekend is. Dus ik legde mijn spiegeltje terug in de lade van mijn nachtkastje en voelde. Ik voelde hoe de met glijmiddel ingesmeerde dilator de onderkant van mijn kleine schaamlippen raakte. Het veroorzaakte een licht drukverschil dat mijn clitoris meteen registreerde. De dilator gleed vervolgens van de kleine schaamlippen naar de rand van de schede. Ik duwde en het topje nestelde zich in de opening. Ik duwde de dilator horizontaler en vervolgens gleed hij langzaam naar binnen.

Nu kijk ik naar het plafond, zonder werkelijk te zien. Mijn aandacht is bij mijn vagina. Ik voel hoe de dilator mij opvult. Ik voel waar hij de opening raakt en ik voel het topje tegen het einde duwen. En voor het eerst voel ik ook hoe hij de huid die daar tussen zit raakt. Mijn schede is voor het eerst geen verzameling vage en onbekende sensaties meer; ik kan de holte nu helemaal voelen en ik voel hoe de dilator alle ruimte opvult. Het voelt fijn. Met mijn ene hand draai ik zachtjes de dilator rond. Ja, ik voel alles, de gehele lengte. Mijn andere hand streelt mijn grote schaamlippen, van boven naar beneden en terug. Via mijn venusheuvel van de ene naar de andere. Wat fijn is dit. Ik voel een gretigheid in mij opkomen en langzaam maakt mijn ene hand met de dilator op- en neergaande bewegingen. Heel zachtjes, voorzichtig. Ik voel opwinding. Mijn andere hand weet dat hij mijn clitoris niet mag aanraken – dat mag pas over anderhalve maand – en blijft keurig enkel de buitenste schaamlippen beroeren, maar wel iets sensueler dan zojuist. Ik sluit mijn ogen en geniet. Ik geniet totdat mijn wekkertje laat horen dat de 50 minuten dilatatietijd er weer op zit. Het is tijd om te gaan slapen. Ik haal de dilator er uit, maak hem schoon en draai me op mijn zij.

Terwijl ik het licht uit doe neem ik volautomatisch Beer in mijn armen. Beer die elke nacht trouw bij me is sinds ik hem anderhalf jaar geleden in bed nam. Altijd genegen om me te knuffelen. Maar terwijl ik zo in het donker lig, is het niet Beer die ik het sterkst voel. Het is mijn vagina en mijn vagina verlangt. Als een uitgehongerde mond hunkert hij er naar dat er iets in hem gestopt wordt. Een vaag beeld van een penis doemt op, van een man, van seks. Ik kreun en draai me op mijn andere zij, Beer geroutineerd meenemend in mijn armen. Tja, Beer. Ik voel zijn pluizige oortje mijn kin kriebelen. De laatste weken lijkt er iets veranderd in onze relatie. Ik realiseer me dat hij vaker vooral uit gewoonte in mijn armen lag. Ik ben nog wel aan hem gehecht, maar minder krampachtig dan voorheen, lijkt het. Minder symbiotisch, alsof ik hem minder nodig heb om te overleven. Ik voel me veiliger. Een glimlach vormt zich op mijn gezicht. Minder Beer en meer leven in mijn vagina: ben ik nu echt in de puberteit aanbeland? Zijn mijn prioriteiten aan het verschuiven?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten