donderdag 8 september 2016

Mijn vagina

Naast het dilateren en masseren is er sinds mijn operatie nog een routine in mijn dag gekomen. Elke ochtend en elke avond bij het tandenpoetsen bekijk ik mijn naakte lichaam in de grote spiegel die aan mijn badkamerdeur hangt. Meestal begrijp ik niet wat ik zie en dat is precies de reden dat ik kijk. Sinds mijn operatie voel ik me mannelijker. Mijn motoriek gaat minder vanzelf, mijn stem wil maar niet op een ontspannen manier vrouwelijk klinken. Alsof mijn verworven vrouwelijkheid is verdwenen met het verwijderen van mijn testikels. Dat maakt het contrast met wat ik in de spiegel zie zo groot. Ik zie een vrouwenlijf – prachtig, al zeg ik het zelf – waar ik niks van begrijp. Ben ik dit?

De afgelopen weken gebeurde het vaak dat ik tijdens het tandenpoetsen voor de spiegel stilviel, mijn tandenborstel als verlamd in mijn mond bevroren. Verbijsterd vroeg ik me dan af waar mijn piemel was gebleven. Soms bewoog mijn hand zich naar mijn kruis omdat het mijn ogen niet geloofde. In de spiegel was daar een spleetje te zien en mijn vingertoppen die al tastend het weefsel monsterden dat zich om dat spleetje plooide, bevestigden de aanblik. Shit, wat heb ik gedaan? Mijn piemel is weg! Onhanteerbare paniek en schaamte deden me dan steeds omdraaien, mijn hoofd afwenden.

Vanavond lag ik moe op de bank mijn eetlust aan te wakkeren met een kookprogramma. De nazomer had de kamertemperatuur behoorlijk opgevoerd en ik droeg niets anders dan een slipje en een hempje met spaghetti-bandjes. Mijn knieƫn had ik wat opgetrokken en ik liet onelegant mijn benen uit elkaar vallen. Tijdens het reclameblokje op tv keek ik naar de gladde, licht glanzende zachte rode stof van mijn slipje en ik zag hoe deze mijn venusheuvel rondde. Onwillekeurig gleed mijn hand er naar toe. Mijn vingers sloten zich en legden zich te rusten op mijn vagina. Mijn vingers onderzochten niet, deden niet voorzichtig om het tere weefsel te ontzien, nee, ze vleiden zich over mijn nieuwe geslachtsdeel en lagen daar gewoon. Te rusten. Het was alsof dat voorbeeld mijn hele lijf deed ontspannen. Een lange diepe zucht ontsnapte aan mijn longen en het was alsof er een ballon leegliep die me lang had neergedrukt. Als een springvloed welde ik op in mijn lichaam en mijn hand smolt samen met mijn vagina. De gedachte dat dit geslachtsdeel me de laatste weken zo had bevreemd was met de ballon van zojuist leeggelopen. Het klopte nu. Dit was mijn geslachtsdeel. Mijn vagina. Mijn mooie vrouwenlijf. Een plotselinge heftige schok deed mijn benen sidderen. En tranen welden op in mijn ogen. Op de lange golven van mijn schokkende lijf huilde ik en ontlaadde ik spanning. Ik kwam thuis.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten